Kiedy jeszcze nie byliśmy po ślubie i tylko spotykałam się z Jankiem, nie zauważyłam jeszcze tej okropnej cechy w jego charakterze, jaką jest skąpstwo. Chociaż chodziliśmy razem do kawiarni i kina, ciągle brakowało mu pieniędzy.
Myślałam, że to dlatego, że byliśmy studentami. Często było tak, że sama za siebie płaciła, ale wtedy wydawało mi się, że wszystko jest w porządku, ponieważ tylko ze sobą chodziliśmy. Kiedy zostaliśmy mężem i żoną, nie mieliśmy wspólnego rodzinnego domu. Z jakiegoś powodu na początkuh nie zwracałam na to uwagi, a było to bardzo ważne, teraz to rozumiem.
Sama kupuję całe jedzenie do domu. Mąż płaci tylko za kredyt hipoteczny, ponieważ jest on w całości wzięty przez niego. A ja muszę kupować jedzenie, płacić za media. Czasami mój mąż i ja chodzimy do kawiarni czy restauracji i nawet tutaj płacę za siebie.
Mąż nie jest zawstydzony i prosi kelnera o osobne rachunki, ale to już nie są biedne czasy studenckie, bo jesteśmy małżonkami. Wszyscy moi przyjaciele również potępiają Igora. Moja mama jest po prostu wkurzona. Mówi, że mnie nie docenia, jeśli nie może nawet zapłacić za lody dla żony.
Ale mąż ma inne zdanie, myśli, że jego pieniądze są tylko jego, nie mam do nich żadnego prawa. Wcześniej milczałam, ale potem dowiedziałam się, że Igor otrzymał podwyżkę i awans, ale on nadal wydawał pieniądze tylko na siebie.
Mało tego, postanowił kupić sobie nowy samochód, a ja wciąż muszę z własnych pieniędzy kupować wszystkie rzeczy do domu, z których korzystamy razem. Byłam całkowicie rozczarowana mężem i powiedziałam mu to. Ale Igor nie czuje się winny. Mówi, że chociaż dostaje więcej pieniędzy, ma też trudniejszą pracę. Nie mam pojęcia, co robić w tej sytuacji. Teraz jest nam ciężko, a jeśli dziecko przyjdzie na świat, to które z nas przeznaczy pieniądze na jego utrzymanie?
