Karolina i ja oraz Weronika i jej dwoje dzieci mieszkaliśmy w tym samym bloku. Mąż Weroniki wyjechał za granicę i znalazł sobie inną partnerkę. Weronice było trudno radzić sobie z dwójką małych dzieci. Moja żona nie czuła się jeszcze gotowa na stabilność i nie doceniała mnie, a ja udawałem, że tego nie widzę. Wiedziałem też, że Weronika była zazdrosna o to silne uczucie jakim darzyłem swoją żonę.
Pewnego dnia żona poszła na imprezę beze mnie. Tam zainteresowała się nowym kolegą Arturem. Artur był żonaty, a matka Artura była renomowaną profesorką nauk ścisłych na uniwersytecie. Kiedy dowiedziała się o romansie syna, była bardzo zła. Powiedziała Arturowi, że jeśli nie przerwie tego skandalicznego związku, sama go zakończy. Zdając sobie sprawę, że jej syn nie słuchał, postanowiła odwiedzić nas w domu i rozpocząć kłótnię.
Tego dnia wróciłem wcześniej z pracy. Otworzyłem drzwi i usłyszałem kobiece głosy dochodzące z kuchni. Słuchałem i nagle zastygłem w miejscu – moja żona rozmawiała z pewną kobietą o mnie i o romansie z Arturem. Po chwili słuchania, postanowiłem, że już tego dość. Wszedłem do kuchni, stanąłem w drzwiach i spojrzałem na to, co się dzieje. W mieszkaniu nagle zapadła cisza.
Obie próbowały wybrnąć z sytuacji, ale usłyszałem wystarczająco dużo. Odwróciłem się i wybiegłem z mieszkania.
– Co się dzieje, sąsiedzie? – wykrzyknęła Weronika, kiedy spotkała mnie na klatce.
Zaprosiła mnie do swojego mieszkania i zrobiła mi herbatę. Jednak wtedy niczego jej nie wyjaśniłem, było mi wstyd. Wypiłem herbatę, zobaczyłem zepsute gniazdko nad sofą, naprawiłem je i wyszedłem po dwóch godzinach. Zabrałem swoje rzeczy z mieszkania, kiedy Karoliny nie było.
Schodząc po schodach z torbą, postanowiłem jeszcze raz odwiedzić Weronikę.
– Dzwoniłaś po hydraulika? – zażartowałem niezbyt wesoło.
Weronika wpuściła mnie do mieszkania, a syn Weroniki zaczął mi pomagać naprawiać zepsute gniazdka i w wielu innych domowych obowiązkach. Potem Weronika namówiła mnie, żebym zjadł z nimi kolację. Później zaproponowała mi nocleg, a ja się zgodziłem.
I zostałem z nimi. Karolina też próbowała ułożyć sobie życie i zamieszkać z Arturem. Jednak okazał się zupełnie niezdolny do życia rodzinnego, szybko ją porzucił. Dwa miesiące później spotkaliśmy się przy wejściu do bloku. Karolina natychmiast zaatakowała mnie przeprosinami i prosiła o wybaczenie. Ja jednak nie zgodziłem się, od tamtej pory układam swoje życie z Weroniką i jestem szczęśliwy. Pozostało mi tylko rozwieść się z żoną i zapomnieć o wszystkim.
