GRZECH Z ORZEM, SZCZĘK Z WIADREM
– Nie można szaleć młodzieńczymi namiętnościami w takim wieku! Ma przecież 46 lat! O czym on myśli? Ta dziewczyna mogłaby być jego córką! Jaka miłość może ich łączyć? Hm… Zakochał się jak kura w kokosie! Nie rozumiem i nie chcę rozumieć! – oburzała się Krystyna zachowaniem własnego męża.
Wszystkie te wyrzekania wysłuchiwała najlepsza przyjaciółka Krystyny – Bogusława.
– Nie wyciągaj pochopnych wniosków, Kryśka. Wszystko się ułoży. Masz idealną rodzinę – uspokajała ją Bogusia.
Choć zarówno Bogusława, jak i koledzy z pracy, a nawet sąsiedzi wiedzieli, że spokój tej pozornie szczęśliwej rodziny wisi na włosku.
Wojciech (mąż Krystyny) jakby się urwał z łańcucha. Był nie do poznania.
…Wszystko zaczęło się od wypadku drogowego. To właśnie tamto zdarzenie przerodziło się najpierw w przelotną fascynację, potem w ostatnią, gwałtowną miłość.
Była zima. Gołoledź. Każdego ranka Wojciech jeździł do biura swoim samochodzie. Tego dnia jechał ostrożnie, z małą prędkością. Zatrzymał się przed przejściem dla pieszych.
Nagle, jak spod ziemi, wyskoczyła dziewczyna i całym ciałem zwaliła się na maskę jego auta. Wojciech nie zrozumiał, co się stało. Przez chwilę miał wrażanie, że celowo rzuciła się pod koła. Ale nie miał czasu na myślenie. W mgnieniu oka wyskoczył z samochodu, by jej pomóc.
Poszkodowana jęczała i narzykała.
Wojciech posadził ją w swoim aucie i skierował się do najbliższego pogotowia. Dziewczyna stanowczo odmówiła wizyty u lekarzy. Powiedziała, że już jej lepiej. Ale herbaty nie odmówiłaby…
Wojciech zabrał nieznajomą do swojego biura.
Napoił ją mocną herbatą z kanapkami.
Poznali się. Dziewczyna miała na imię Aniela. Wojciech w duchu zauważył, że była piękna. Słodka, z zadartym noskiem, kręconymi włosami i niezwykle poważna jak na swój wiek. A do tego wydawała się… magicznie nęcąca. Chciało jej się nieustannie przyglądać i wsłuchiwać w jej hipnotyzujący głos. Ale Wojciech szybko się zreflektował. Potrząsnął głową, jakby pozbywając się uroku, i odprowadził ją do wyjścia. I tak stracił cenny czas pracy. Jeszcze na drodze wręczył Anieli swoją wizytówkę. To był tylko gest uprzejmości.
– Aniela, zadzwoń, jeśli coś…
Wieczorem Wojciech już zapomniał o porannym incydencie.
Po dwóch dniach Aniela zadzwoniła. Poprosiła o spotkanie. Miała, jak zapewniała, pilną i ważną sprawę.
Wojciech, wciąż czując się winny, zgodził się na spotkanie.
„Poszkodowana” otworzyła drzwi swojego maleńkiego mieszkanka. Wojciech wszedł. Dziewczyna miała zabandażowaną prawą rękę.
– Widzi pan, Wojciechu… Chciałam powiesić obraz w kuchni. Nie mogę. Ręka boli. Pomógłby mi pan? – skrzywiła się z bólu.
– Oczywiście, pomogę. Gdzie są narzędzia? – od razu przystał.
Obraz wkrótce zawiszedział na ścianie. A na kuchennym stole pojawiła się butelka wina i owoce.
– Trzeba to uczcić. Od dawna chciałam powiesić ten obraz. Ale brakowało męskiej ręki – tak Aniela zaprosiła gościa do stołu.
Wojciech nie mógł odmówić. Zrobiło mu się żal dziewczyny. Taka urodziwa, a sama…
Wino wypili w trakcie rozmowy, owoce pozostały nietknięte. Nie było ochoty na jedzenie. Było tylko jedno pragnienie – mówić, mówić, mówić…
Do domu Wojciech wrócił oszołomiony i pełen tajemnic. Była już noc. Żona i córka spały spokojnie. Wiedziały, że praca jest dla niego najważniejsza. Zdarzało się, że wraczy dopiero nad ranem.
A pół roku później Wojciech oznajmił, że odchodzi z rodziny. Żona Krystyna i córka Ola były pewne, że oszoby. Oczywiście, Krystyna zauważała zmiany w mężu. Po pierwsze, zupełnie zapomniał o jej urodzinach. To nigdy się nie zdarzało. Po drugie, budżet domowy skurczył się trzykrotnie. Po trzecie, Wojciech coraz rzadziej bywał w domu. Można byłoby wymienić i czwarty, i dziesiąty powód…
Krystyna odpędzała mroczne myśli. Nie chciała wierzyć w najgorsze. Zawsze śmiała się z przysłowia „siwy włos, a diabeł w nos”. Była pewna swojego męża. Tym bardziej, że zawsze dbała o siebie. Miała nawet adoratorów w pracy. Ale ich staranie rozbijało się o jej nieprzystępność. Krystyna kochała tylko męża i ufała tylko jemu. A tu taki cios!
W histerii rzuciła się do córki Oli.
– Olu, dowiedz się od taty wszystkiego. Kim jest ta kobieta? Czy to poważne?
A Ola, w tajemnicy przed matką, już odwiedziła ojca. Też chciała wiedzieć.
– Mamo, powiem ci gorzką prawdę. Nasz tata jest zakochany. Żadnych wątpliwości. Ta dziewczyna jest pięć lat starsza ode mnie. Ma 26 lat. Ma piękne imię – Aniela. Wiesz, wydała mi się bardzo podobna do ciebie z młodości. Jakby to samo oblicze – wypaliła Ola.
Krystyna oniemiała i zbladła. A kiedy Ola pokazała na telefonie zdjęcie rywalki, poprosiła o tabletkę.
– Boże! Czy to możliwe? Nie wierzę! – lamentowała.
Ola nie rozumiała.
…Stare grzechy mają długi cień. „I ten cień mnie dopadł” – z rezygnacją pomyślała Krystyna.
…Krysia spotkała swojego pierwszego męża, gdy miała 17 lat. Wtedy wydawało jej się, że to przełaz. Przyszły mąż od razu wziął ją „w obroty”. Dziewczyna nawet się nie obejrzała, a już była jego żoną. Podobał jej się ten gwałtowny charakter.
Młodzi zamieszkali u matki męża. Wanda okazała się kobietą łagodną i troskliwą. Pokochała młodą synową całym sercem. Krystyna zwierzała się jej ze wszystkich sekretów, a czasem płakała na jej ramieniu, gdy było ciężko. W rodzinie bywa różnie…
Wkrótce na świat przyszła córeczka. Oczywiście, najbardziej cieszyła się Wanda. Zawsze chciała córkę. Ale mąż zmarł młodo, zostawiając ją z synem. Marzenia pozostały marzeniamiI w końcu Krystyna, patrząc na śpiące wnuki, zrozumiała, że życie zatoczyło koło, a w sercu zamiast gniewu zagościła cisza i przebaczenie.
