Moja córka wyszła za mąż za obywatela innego kraju. Mieszkałem z nimi przez dwa lata, opiekując się wnukiem i prowadząc gospodarstwo domowe. Moja córka i jej mąż pracowali w tej samej firmie i wracali tylko wieczorem. Miałam nadzieję, że tak będzie dalej, ale okazało się, że na próżno. Pewnego dnia mąż córki powiedział, że nie potrzebują już moich usług i poprosił mnie o opuszczenie mieszkania.
Miesiąc później byłam już w domu. Jak się okazało, tutaj również nie byłam mile widziana. W czasie, gdy mieszkałam z córką, mój syn rozwiódł się z pierwszą żoną, opuścił jej mieszkanie i wprowadził się do mojego. Sprowadził tu swoją drugą, już zamężną żonę. Nawet nie pomyślał, żeby zapytać mnie o zgodę.
Co powinienem zrobić? Czy powinnam skonfrontować syna z jego ciężarną żoną? Nie? Ale jak nasza trójka, a wkrótce czwórka, może mieszkać w jednopokojowym mieszkaniu? Nawiasem mówiąc, ani mój syn, ani ja nie mamy pieniędzy na wynajęcie mieszkania. Zadzwoniłem do córki i wyjaśniłem sytuację. Miałam nadzieję, że zrozumieją sytuację i zaproszą mnie z powrotem do siebie. Ale tak się nie stało.
Szkoda. Nic się nie da zrobić, mają inny światopogląd… A postępowanie mojego syna jest zrozumiałe. Nie spodziewał się mojego powrotu. A teraz muszę nocować na kanapie w kuchni. W ciągu dnia wychodzę z domu. Robię zakupy, odwiedzam dawne miejsce pracy, rozmawiam z kolegami.
Mój syn i jego żona komunikują się normalnie, nie kłócą się, ale moja synowa mnie ignoruje. Widać, że nie podoba jej się moja obecność w mieszkaniu. Nigdy nie wyobrażałem sobie, że w wieku sześćdziesięciu lat będę zbędny i że ktoś inny będzie zajmował się moim domem.
Mój syn myśli tylko o swojej dziewiczej żonie i w ogóle nie myśli o problemie mieszkaniowym. Szukam pracy na pół etatu i chcę sama zarządzać swoim mieszkaniem. Nowi teściowie mieszkają na wsi. Czy powinnam powiedzieć synowej, żeby wprowadziła się do rodziców? Ale czy mój syn będzie w stanie znaleźć pracę? Nie sądzę. Nie mogę się zdecydować, co robić…
