Niedawno uświadomiłam sobie, że muszę wziąć mamę do siebie, by się nią zająć. Mój mąż jednak tego nie wytrzymał i odszedł, grożąc, że wróci tylko wtedy, gdy oddam mamę do domu starców. Przyznam, że myślałam o tym, bo sytuacja jest trudna, ale coś mnie powstrzymuje – myśl o mojej własnej starości.
Czy kiedyś i ja będę potrzebować pomocy, a moje dzieci zdecydują się oddać mnie do domu starców?
Mama zawsze powtarzała, że szczęśliwi są ci starsi ludzie, którzy mogą sami o siebie zadbać. Niestety, nie wszystkim się to udaje. Teraz, gdy mama ma już 76 lat i zmaga się z wieloma chorobami, nie jest w stanie sama załatwić nawet najprostszych spraw. Zakupy, wizyta w aptece, opłacenie rachunków – wszystko to spadło na mnie. Mam jednak swoje życie, rodzinę, pracę, która również wymaga mojego czasu i uwagi.
Zdecydowałam, że mama zamieszka z nami, choć mój mąż nie był tym zachwycony. Opieka nad starszą osobą to nie tylko czas, ale też koszty. Mama ma niewielką emeryturę, która ledwo starcza na lekarstwa, a przecież pracowała całe życie jako nauczycielka i niania. Zdecydowaliśmy więc, że nie sprzedamy jej mieszkania – przeprowadzi się do nas, a mieszkanie przejmie nasz najmłodszy syn, który właśnie planuje ślub.
Szybko jednak przekonałam się, że to wyzwanie. Mama ma problemy ze snem, często narzeka na ból, prawie co wieczór prosi, bym wezwała karetkę. Zaczęłam tracić siły – zdarzało mi się zasypiać w pracy, a szefowie zaczęli sugerować, że powinnam odejść.
Mąż odszedł do innej kobiety, dzieci wyprowadziły się, zakładając swoje rodziny. Najmłodszy syn przeprowadził się do mieszkania babci, a ja zostałam sama z mamą, żyjąc z jej skromnej emerytury.
Pewnego dnia odwiedzili mnie byli koledzy z pracy i doradzili, żebym umieściła mamę w domu opieki. Tam miałaby zapewnioną opiekę, a ja mogłabym wrócić do pracy, co wpłynęłoby na wysokość mojej przyszłej emerytury. Myślałam o tym, ale powstrzymuje mnie wizja mojej własnej starości. Czy jeśli ja kiedyś będę potrzebować opieki, moje dzieci również postąpią tak samo?
Na domiar złego zadzwonił mój były mąż. Pytał, jak się mam, i obiecał, że wróci, jeśli oddam mamę do domu opieki. Zapytałam go wprost: „A ty będziesz wiecznie młody i nigdy nie będziesz potrzebował pomocy?” Rozłączył się.
I co teraz? Co powinnam zrobić? Kogo wybrać?
