Jestem po ślubie od zaledwie pół roku. Razem z mężem układa nam się dobrze, wspieramy się i wzajemnie możemy liczyć na swoją pomoc. A w zasadzie mogliśmy… Wszystko zmieniło się, odkąd teściowa zaczęła manipulować naszym małżeństwem.
Przed ślubem teściowa była kobietą do rany przyłóż. Dogadywałam się z nią lepiej niż z własną mamą. Mogłam doradzić się jej w każdym problemie czy wątpliwości, pomagała mi z przygotowaniami do uroczystości, nie zliczę już ile razy sama z własnej woli pojechałam, by napić się z nią herbaty. Nasza relacja była jak z obrazka, do dnia ślubu…
Zaraz później teściowa zaczęła być zaborcza. Chciała kontrolować każdy aspekt życia swojego syna, a że od tej pory byłam jego zoną, chciała zrobić to również ze mną. Nie podobało jej się to, jak chodzę ubrana, krytykowała mój wygląd i zarzucała mi, że jestem nijaka. A jeszcze kilka miesięcy wcześniej powtarzała, że jest pod wrażeniem mojej skromności i cieszyła się, że nie będzie miała za synową, jak mawiała, wymalowanej laleczki.
Tym samym zatruwała życie mojemu mężowi. Wypytywała go, co on we mnie widzi. Z niczym się nie kryła, mówiła tak głośno, żeby przypadkiem nie umknęło mi ani jedno słowo. Czułam się upokorzona, jak można tak krytykować czyjś wygląd? Nie lubię się malować, nie farbuję też włosów. Ale to nie oznacza, że o siebie nie dbam. Może i wyglądam skromnie, ale zawsze z klasą. Czy to, że nie noszę długich pomalowanych paznokci, ale krótko przycięte z nałożonym jedynie bezbarwnym lakierem, czyni ze mnie gorszą kobietę? Najwidoczniej w oczach teściowej tak.
Miarka się przebrała dwa tygodnie temu. Teściowa przyszła do mnie pod pretekstem herbaty, a zaczęła od progu opowiadać mi niestworzone historie. Na początku nie wierzyłam, ale z każdym kolejnym zdaniem, niepokój zaczął rosnąć. Mówiła, że mój mąż ma w pracy nową koleżankę, poznała ją, bo była u niego z odwiedzinami. Och, jak ją wychwalała, jaka to piękna kobieta. Według teściowej, przy takiej kobiecie, każdy mężczyzna zapomni, że w domu czeka żona. Powiem szczerze, wpadłam w paranoję. Ubzdurałam sobie, że mój mąż pewnie ma romans. Ostatnio zdarzyło mu się wrócić z pracy później…
Odprawiłam teściową do domu i cała w nerwach czekałam na przyjazd męża. Nawet nie zdążył zdjąć butów, a ja już oskarżyłam go o zdradę. Tak bardzo był zagubiony, nie wiedział co się dzieje. Wszystko mu opowiedziałam ze szczegółami, a on tylko pokręcił głową. Okazało się, że jego ojciec w trakcie wesela po kilku kieliszkach zaczął prawić komplementy mojej mamie, która jest rozwódką. Oj, jak teściowej się to nie spodobało, podobno jak tylko zobaczyła, co się dzieje, od razu odciągnęła męża, a później nie spuszczała go z oczu. Była tak urażona, że postanowiła zemścić się na mnie i przetestować nasz związek.
Tak powiedział mój mąż, zna swoją matkę najlepiej. Wiem, że powinnam całym sercem stać za mężem i wierzyć mu, ale przez teściową podejrzewam go teraz na każdym kroku o romans. Nie mogę zrozumieć, co teściowa chciała tym osiągnąć… Przecież mszcząc się na mnie, niszczy też małżeństwo swojego syna.
