Jestem samotna, ponieważ nie mam własnych dzieci. Niedawno zmarł mój ukochany mąż. Zawsze mogłam dzielić się nim moimi radościami i smutkami, a teraz nie mam do kogo się odezwać.
Bardzo często czytam w gazetach historie czytelników opowiadające o ich życiu i widzę, jak czytelnicy doradzają zdesperowanym ludziom w trudnych sytuacjach życiowych. Może i moja historia znajdzie miejsce w czyjejś duszy, a jakaś mądra osoba udzieli mi porady.
Mąż był starszy ode mnie o 16 lat. Od wielu lat znałam jego i jego żonę. Kiedy jego żona wiedziała, że niedługo odejdzie z tego świata, poradziła mężowi, aby wziął mnie za żonę. Postanowił spełnić jej ostatnią wolę i rok później Michał przyjechał do mnie. Opowiedział mi całą historię, po czym oświadczył się. Wcześniej miałam już męża, jednak lepiej nie wspominać tamtego małżeństwa, ponieważ było bardzo nieszczęśliwe.
Michał naprawdę mi się podobał. Miał 62 lata i własne mieszkanie. Przyjęłam jego oświadczyny i przeprowadziłam się do niego. Mieszkaliśmy razem przez 20 lat i był to najszczęśliwszy okres w moim życiu. Mąż przyniósł mi tyle szczęśliwych dni, ile nie miałam nigdzie przez moje wcześniejsze życie. Niestety, szczęście nie jest wieczne. Michał zaczął chorować i niedługo później sporządził testament. Wypisał w nim wszystkie nieruchomości.
Minęły 3 miesiące. Cały ten czas byłam przy nim. Robiłam wszystko by jakoś rozjaśnić jego życie. Przyszedł jednak dzień, kiedy mąż odszedł na zawsze. A wtedy zaczęły dziać się złe rzeczy.
Pół roku później przyszedł do mnie syn Michała wraz ze swoją żoną. Chciał, abyśmy rozwiązali problem z dziedziczeniem. Zaproponował, abym sprzedała dom i mieszkanie, po czym podzieliła się z nim pieniędzmi, gdyż był jedynym synem Michała. Jego żona również zabrała głos, mówiąc, że ja żyję jak królowa we własnym mieszkaniu, a oni z dzieckiem mieszkają w wynajętym małym mieszkaniu. Próbowałam jakoś rozwiązać to nieporozumienie. Zapytałam zatem, dlaczego przez tyle czasu nie odwiedzali ojca. Może to właśnie przez taki stosunek do niego, Michał nie uwzględnił ich w testamencie. Para nie poczuwała się jednak do żadnej odpowiedzialności i powiedzieli, że sama jestem temu winna.
Nie wiem co powinnam zrobić. Czas mija. Nie chciałabym sprzedawać domu i mieszkania, ponieważ są dla mnie bardzo ważne. Syn męża nie poddaje się w swoich zamiarach, a ja nie chcę kolejnych nieporozumień w rodzinie. Boję się, że ludzie będą mówić, że wyszłam za mąż po to, aby odziedziczyć spadek. To nieprawda. Wyszłam za mąż, ponieważ kochałam Michała. Nie wiem jak powinnam teraz postąpić…
