Moja mama przez całe życie gromadziła przedmioty… Jej szafy były przepełnione. Miała wiele pięknych strojów, ale nosiła tylko kilka zniszczonych ubrań: rozciągnięte dżinsy, stare koszulki, jedną sukienkę, która już żegnała się z nią, i parę trampek z dziurami w podeszwach.
Kupowała coraz więcej nowych rzeczy, ale nie używała ich, ponieważ uważała, że są przeznaczone tylko na wyjątkowe okazje. Posiadała wiele pięknych naczyń w różnych kolorach i wzorach. Miała nawet misternie zdobiony dzbanek z Turcji, ale mama parzyła kawę w małym rondelku. Smak tej kawy był okropny.
Miała również kolekcję francuskich perfum. Już jedna kropla z perfum na jej ubraniu wypełniała całą przestrzeń niesamowitym zapachem przez cały tydzień. Jednak nie używała tych perfum. Ta sama logika dotyczyła również drogich kosmetyków, które podarowali jej przyjaciele. Mama korzystała tylko z tanich kosmetyków najgorszej jakości. Te dobre kosmetyki odkładała na lepsze czasy.
W bardzo młodym wieku moja matka zmarła. Przez długi czas nie potrafiłam zdobyć się na odwagę, aby wejść do jej pokoju, ale pewnego dnia postanowiłam przeglądnąć jej rzeczy. Znajdowały się tam trzy ogromne torby z ubraniami, cała półka perfum i kilka pudełek kosmetyków.
Oddałam prawie wszystko i postanowiłem żyć inaczej niż moja matka. Powiesiłam nowe ubrania w pierwszej szafie, wyrzuciłam stare buty, zakupiłam kosmetyki dobrej jakości i zaczęłam dbać o siebie. Postawiłam sobie za zasadę, że będę wyglądała jak najlepiej każdego dnia i będę cieszyła się życiem, ponieważ nie wiem, jak długo jeszcze będę mogła cieszyć się tym wspaniałym życiem. Szkoda, że moja mama nie zdawała sobie z tego sprawy…
