Mieszkałam z moim mężem przez ponad 15 lat, zaczęliśmy naszą wspólną podróż. Po ślubie mieszkaliśmy z moją teściową i razem pracowaliśmy w fabryce.
Dostaliśmy pokój w akademiku i wyprowadziliśmy się od teściowej. Wszystko szło dobrze i zdałam sobie sprawę, że mój mąż musi zdobyć dyplom, aby mógł zrobić karierę.
Zmusiłam go do zapisania się na studia i zamiast tego studiował. Pisałem wszystkie jego raporty, eseje i prace zaliczeniowe. Gdy tylko skończył studia i przyniósł dyplom do pracy, dostał awans. Cieszyłam się szczęściem mojego męża. Moja kariera nie wypaliła.
Mimo że ukończyłam studia, zawsze byłam na uboczu. Kiedy mój syn dorastał, zaszłam w ciążę z córką. Później oczywiście mogłam wrócić do pracy, ale dzieci miały słabą odporność, więc musiałam brać leki.
Ale nie byłam zdenerwowana. Miałam pecha w karierze, ale szczęście w rodzinie. Mój mąż ciężko pracował, zostawał w pracy do późna. Po kilku miesiącach kupiliśmy duże mieszkanie.
Dzieci były szczęśliwe, w końcu miały własne pokoje. Zaczęłam coraz rzadziej widywać się z mężem. Wkrótce spotkałam moją byłą koleżankę. Powiedziała mi, że jej mąż zdradza ją ze swoją podopieczną. Czasami w biały dzień, w jego biurze, zamykali się w sobie.
Daje jej prezenty przy wszystkich, a raz nawet ją przytulił. Musisz od niego odejść, to szaleństwo. Wtedy zdecydowałam, że muszę iść do miejsca pracy mojego męża i porozmawiać z jego kochanką. Poprosić ją, żeby zostawiła męża w spokoju.
On ma rodzinę, dzieci. Dziewczyna upokorzyła mnie przy wszystkich, śmiała się ze mnie. Jej mąż żeni się z oszałamiającą pięknością, a ona szlocha. Powinieneś być w lepszej formie. Z biura wyszedł mężczyzna, zobaczył mnie i się zdenerwował
– Co ty tu robisz? Dowiedziałeś się wszystkiego, prawda? To nawet lepiej, bo mam dość życia na dwa fronty. Jutro składam pozew o rozwód. Wynajął najlepszych prawników, zabrał mi wszystko, a potem wyrzucił mnie i moje dzieci. Nie obchodziło go, gdzie mieszkamy i z czego żyjemy.
Mój były dał się ponieść swojej nowej pasji. Potem pomogli mi rodzice. Udało mi się kupić małe mieszkanie. Znalazłam pracę i wszystko układało się dobrze w moim życiu. Rok później mój były mąż zadzwonił i zażądał pomocy. Nie przeprosił za zdradę. Zarozumiały facet, który dostał to, na co zasłużył.
Okazało się, że został zwolniony z pracy, a jego nowa żona go zostawiła. Potem miał wypadek i jest teraz w szpitalu. Odmówiłam mu pomocy. Ponieważ porzucił mnie i dzieci, zabrał nam wszystko i nigdy nie zadzwonił. Nie obchodziło go to, teraz moja kolej.
