W przeddzień rocznicy Olha martwiła się, bojąc się liczby 45. “Wolałabym świętować rocznicę i żyć dalej” – pomyślała. Jej mąż Mychajło uspokoił ją, mówiąc, że ma dla niej niespodziankę. Na rocznicę zaproszono krewnych, przyjaciół i sąsiadów.
Olga zawsze uważała, że sąsiedzi powinni mieszkać razem, zwłaszcza, że są w swoim wieku. Sąsiedzi Vladimir i Natalia nie przyszli sami. Była z nimi ich 20-letnia córka Julia. Natalia szepnęła, że Julia przyjechała wczoraj z miasta i jest przygnębiona po zerwaniu z chłopakiem. “Oczywiście, wejdź, dziewczyna potrzebuje rozrywki” – zaprosiła ją Olya. Wszyscy usiedli przy stole.
Michaił był niezwykle miły dla swojej żony: wzniósł piękny toast, kończąc go znanym powiedzeniem: “W wieku czterdziestu pięciu lat znów jestem jagodą!”. Wszyscy bili brawo, przytulił żonę i pocałował ją, a Olga zalała się łzami. A potem zaczęła się zabawa: piosenki, tańce, serdeczne rozmowy przy stole. Olya pospieszyła dowiedzieć się, co jeszcze powinna przynieść, chciała zapytać męża, ale nigdzie go nie było. Przypomniała sobie, że w łaźni były świąteczne drinki i postanowiła przynieść je sama. Łaźnia znajdowała się na osiedlu za domem.
Olya ostrożnie szła ścieżką w swoich nowych butach. Zbliżyła się do łaźni i już miała otworzyć drzwi, gdy usłyszała ochy i achy, dziewczęcy szept i męskie warczenie. Olga zamarła w bezruchu. Po odgłosach rozpoznała, że w łaźni jest mężczyzna, a po głosie dziewczyny – że to młoda córka sąsiadów, Julia. Ale wyglądała na przygnębioną.
Olga była przerażona. Nie wiedziała, co robić. Jakby ją oszołomiono, pokazano straszny obraz jej życia i kazano robić, co jej się podoba. A ona nie wiedziała, co robić! Olga odeszła od łaźni, chwyciła się jabłoni i wisiała na niej wyczerpana. Po około pięciu minutach wróciła do łaźni, aby otworzyć drzwi. Ale przez drzwi wyraźnie słyszała głos swojej sąsiadki Julii:
“No i co myślisz?” “Och, Julia, Julia, jesteś dobra!” “Tak dobra, że zostałbym z tobą na całe życie. Jesteś tak gładka, że gdy cię dotknę, oszaleję. Nie tak jak moja żona z suszonymi owocami! Kiedy Olga usłyszała “suszony owoc”, cofnęła się od drzwi: zdała sobie sprawę, że mąż tak ją nazwał. Ponownie odsunęła się od drzwi: nie chciała tam wchodzić.
Co im powie, co zrobi? W końcu to rocznica. Sama impreza jest już zepsuta, więc niech goście się bawią. Olga wróciła do gości, podkręciła muzykę i zaczęła tańczyć. Nie tańczyła tak od dwudziestu pięciu lat. Wszyscy bili jej brawo. Olga roześmiała się, ale był to nienaturalny, dziki śmiech. Jeszcze trochę i by się rozpłakała. Wkrótce pojawił się Michaił i dołączył do zabawy, zapowiadając niespodziankę dla żony.
Niespodzianką okazał się pokaz sztucznych ogni na cześć jubileuszu. Goście się cieszyli. I nikt nie zauważył, jak Olga cicho płakała pod fajerwerkami lecącymi w niebo. Julia nigdy nie wróciła tej nocy. I dobrze się stało, bo inaczej Olga by się zdradziła. A tego nie chciała. Przygotowała niespodziankę dla męża. Po wyprowadzeniu gości zaczęła zmywać naczynia.
Mychajło szybko się rozebrał i położył, zamykając oczy, jakby był senny. Rano Michaił obudził się i zastał żonę w łóżku, co było bardzo dziwne. Przez te wszystkie lata, bez względu na wszystko, spali w tym samym łóżku. Michaił przeciągnął się, przypomniał sobie wczorajszą noc, burzliwe spotkanie z Julią i uśmiechnął się marzycielsko. Potem przypadkowo spojrzał na drugą stronę łóżka, gdzie miała spać jego żona, a jego oczy zaokrągliły się ze zdziwienia na nieoczekiwany widok.
Cała połowa łóżka była pokryta suszonymi owocami: morelami, śliwkami, suszonymi jabłkami i gruszkami. “Co za nonsens!” – mruknął Michaił. “Olya, gdzie jesteś? Chodź tutaj!” – krzyknął. Ale nikt nie odpowiedział. Michaił wstał i wyszedł na korytarz, po czym poszedł do kuchni. Olgi tam nie było. Przypomniał sobie, jak rozmawiał o żonie z Julią i zrozumiał nutę suszonych owoców.
Jego żona wróciła do domu dopiero w porze lunchu. I to nie sama. “Miała ze sobą dwóch starszych braci. – Pakuj swoje rzeczy i wynoś się. Jeśli tego nie zrobisz, powiem moim synom o twoim haniebnym romansie z nieletnią”. To odpowiedź od Suszonych Owoców, chyba tak mnie wczoraj nazwałeś
– Olya, to nie tak, to wcale nie tak – Zrobiła to… Nie spodziewałem się tego… Właśnie się obudziłem, byłem pijany – Szwagier, bądź mężczyzną – poprosili bracia – odejdź grzecznie. Tego samego dnia Michaił, oszołomiony decyzją żony, wyszedł z domu. Kiedy drzwi zamknęły się za nim, Olga upadła na kanapę i zaczęła płakać i krzyczeć z beznadziejności, urazy i niesprawiedliwości.
Osiem miesięcy później Olha urodziła córeczkę. Świętując swoje czterdzieste urodziny, nie wiedziała, że jest w ciąży. Kiedy wyrzuciła Michaiła, zdała sobie sprawę, że zatrzyma dziecko. Przez długi czas nie mówiła nikomu o swojej ciąży, bojąc się, że odmówią. A potem urodziła się jej córka Lilichka. Olga zarejestrowała dziecko u Michaiła, który był jej ojcem, i złożyła pozew o rozwód i alimenty. Michaił wynajął mieszkanie w mieście i zaczął mieszkać z Julią, co wystarczyło na dwa miesiące. Kiedy Michaiłowi skończyły się pieniądze, uciekła od niego.
Sąsiedzi bali się spojrzeć Oldze w oczy: wstydzili się swojej córki. Czasami Mychajło odwiedza wieś i widzi byłą żonę spacerującą z córką. Poprawiona i odmłodzona Olga wygląda tak, jakby straszna rocznica, w którą mąż podarował jej niezapomniany prezent, nigdy się nie wydarzyła. Teraz Michaił nieśmiało podchodzi, by spojrzeć na córkę – nie wolno mu wchodzić do domu. Następnie oferuje pomoc, spoglądając na swoją jagodową żonę, którą tak wcześnie spisał na straty.
