Dobrze, że przynajmniej mój syn i jego żona odwiedzali nas codziennie. Żona mojego syna, Sveta, przychodziła po południu przed pracą, robiła mi zastrzyki i pomagała zjeść obiad.
A mój syn Dima przychodził późnym popołudniem z nowymi lekami i jedzeniem. W rzeczywistości mój mąż i ja mamy troje dzieci.
Najstarsza córka wyszła za mąż i mieszka niedaleko, 15 minut autobusem, ale przyjeżdża do nas raz w miesiącu, żeby pokazać się sąsiadom. Druga córka urodziła się pewnego dnia z moim synem Dimą. W rzeczywistości mój mąż i ja trzymaliśmy tutaj wielką tajemnicę.
Poszłam urodzić drugą córkę, a inna rodząca kobieta, moja sąsiadka, oddała swoje dziecko. Miała takiego dobrego chłopca. Zdecydowaliśmy z mężem, że musimy mu o wszystkim powiedzieć. Tylko ja i mój mąż wiemy, że Dima nie jest naszym synem. Nikt inny w rodzinie o tym nie wie.
Tak się złożyło, że to Dima najbardziej się o nas martwił. W ostatnich chwilach jego życia to Dima i Svitlana byli przy nim. Po pogrzebie córki obudziły się, przypomniały sobie o spadku, ponieważ mój mąż ciężko pracował, a my zaoszczędziliśmy wszystkie pieniądze na koncie bankowym.
Na początku moje córki wspominały o spadku, ale udawałem, że nie rozumiem. Pomimo tego, że Dima nigdy nie mówił o pieniądzach.
A potem moje córki zebrały się na odwagę i zapytały mnie wprost o spadek: -O jakich pieniądzach mówisz? Mógłbyś przynajmniej zapytać, ile kosztowały leki ich ojca. Były drogie.
“Cóż, Dima kupił wszystko za własne pieniądze” – odpowiedziały córki. -“Tak, to prawda. Dima i jego żona kupowali jedzenie za własne pieniądze, przychodzili codziennie i byli przy nas.
Teraz zadaj sobie pytanie, kto powinien dostać pieniądze. Moje córki zarumieniły się i wyszły w milczeniu. Mój mąż i ja nie mieliśmy już pieniędzy, ale jego ostatnią wolą było przekazanie naszego dużego domu Dimie, co też zrobiłam.
