Mam kuzynkę Tanię, z którą jesteśmy bardzo blisko od dzieciństwa. Kiedy skończyłam 9 klasę, Tanya miała 11 lat i razem pojechałyśmy do miasta na studia. Dzieliłyśmy z Tanyą pokój w akademiku. Chociaż miałyśmy różne kręgi towarzyskie, nadal spędzałyśmy razem dużo czasu. W weekendy i święta przyjeżdżaliśmy do naszej rodzinnej wioski. Po ukończeniu studiów Tanya wyszła za mąż za mężczyznę z miasta i tam została, a ja wyszłam za mąż za mężczyznę ze wsi i wróciłam do mojej rodzinnej wioski.
Ale nadal utrzymywaliśmy silną więź z Tanyą, a kiedy odwiedzała nas ze swoją rodziną, byli najcenniejszymi gośćmi. Mój mąż i ja rzadko wyjeżdżaliśmy ze wsi do miasta, ponieważ nie mieliśmy komu zostawić całego gospodarstwa. Tylko maksymalnie na jeden dzień, a potem uciekaliśmy do domu. Czas mijał, a ja i Tania miałyśmy już dzieci. I wtedy Tania powiedziała mi, że jej córka wychodzi za mąż za tydzień. -“Och, Taniu, dlaczego powiedziałaś mi to tak późno? Muszę się zastanowić, komu zostawię farmę. I muszę kupić sukienkę na wesele. -Nie, daj spokój… wszyscy rozumiemy, że ty i twój mąż macie wiele do zrobienia.
-“To nic, skoro to takie ważne wydarzenie. To jedyne takie wesele w życiu, więc poprosimy sąsiadów, żeby zaopiekowali się krowami”. -Nie, przestań. Nie musisz przyjeżdżać, po prostu wyślij pieniądze w prezencie i tyle. Poza tym wszyscy na weselu będą z miasta, a ty jesteś jedyna ze wsi, to nie będzie dobrze wyglądać. Nie wiedziałem nawet, co powiedzieć. To znaczy, zawsze traktowałam rodzinę Tanyi w najlepszy możliwy sposób, a ona była zażenowana, że moja rodzina pochodzi ze wsi, mimo że mieszkała z nami przez całe życie. Byłam zdenerwowana, więc po cichu przelałam pieniądze na wesele, ale nigdy więcej nie odezwałam się do siostry.
