Będąc 40-letnią wdową z trójką dzieci, bałam się rozpocząć nowe życie. Nie chciałam nawet myśleć o czymś poważnym. Wątpiłam, czy ktoś mógłby pokochać moje dzieci szczerze, dlatego nie chciałam już więcej żadnych poważnych związków. Jednak Jarosław był bardzo wytrwały. Powiedział, że bardzo mu się spodobałam i że jeśli mężczyzna kocha kobietę, to pokocha również jej dzieci.
Kiedy mój mąż zmarł, myślałam, że moje życie już nigdy nie zaskoczy mnie pozytywnie. Nie miałam jeszcze 40 lat, jak zostałam sama z trójką dzieci. Nie mogłam sobie nawet wyobrazić, że moje życie może się tak diametralnie zmienić.
Było mi bardzo ciężko, czułam się zrozpaczona, ale po 3 latach spotkałam Jarosława. Teraz jestem mu bardzo wdzięczna i bardzo go kocham, ale kiedy się spotkaliśmy, nie chciałam nawet myśleć o czymś poważnym. Nie mogłam uwierzyć, że ktoś mógłby pokochać moje dzieci szczerze, więc nie chciałam już więcej żadnych poważnych związków.
Jednak Jarosław był bardzo wytrwały. Powiedział, że bardzo mu się spodobałam i że jeśli mężczyzna kocha kobietę, to pokocha również jej dzieci. Jarosław był już wcześniej żonaty, ale od dawna jest rozwiedziony i nie miał własnych dzieci.
Nie uwierzycie, ale uległam jego namowom, wyszłam za niego za mąż i nawet urodziłam mu dziecko, a właściwie dzieci, bo okazało się, że będziemy mieć bliźniaki. Tego w ogóle się nie spodziewaliśmy. Mój mąż bardzo mi pomagał, nawet jego mama przyjechała do nas na jakiś czas, aby pomóc z dziećmi. I wszyscy razem jakoś sobie radziliśmy. Nie mogę powiedzieć, że było bardzo ciężko, bo czułam ogromne wsparcie ze strony mojego męża, który starał się dla nas wszystkich.
Oczywiście, przez te lata, które spędziliśmy razem, a niebawem będzie to 20 lat, zdarzały się różne sytuacje, nawet kłótnie, ale nigdy nie doszło do zdrady, ani z jego strony, ani z mojej, bo naprawdę bardzo ceniliśmy to, co mamy.
Teraz u nas wszystko dobrze, dzieci dorosły, pomagają sobie nawzajem i nam, rodzicom. Jeśli komuś jest źle, cała rodzina się zbiera i wspólnie obmyślamy plan działania.
Cieszę się z tego, co mam. Jestem wdzięczna, że Bóg był tak dobry dla mnie i mojej rodziny. Dzieci żyją ze sobą w zgodzie, co jest obecnie rzadkością, a my z mężem jesteśmy szczęśliwi, że u nich wszystko w porządku.
Czasami zastanawiam się, jak potoczyłoby się moje życie, gdybym odmówiła Jarosławowi. Myślę, że popełniłabym wielki błąd. Wtedy, w wieku 40 lat, bałam się zacząć coś nowego, ale teraz nie żałuję ani chwili.
